Aby nie gdybać…

Z czym kojarzy się starość?! Myślę, że z jednej strony to niesamowita wolność, człowiek w wieku emerytalnym nic już nie musi, gdyż praca zawodowa, wychowywanie dzieci i inne obowiązki już go nie dotyczą i teraz wreszcie może robić cokolwiek chce lub o czymkolwiek do tej pory marzył. Z drugiej strony starość nie jawi się tylko w różowych barwach. Starsi ludzie na co dzień muszą borykać się z chorobami, niedołęstwem, samotnością, zależnością od bliskich, rozgoryczeniem czy brakiem perspektyw.

Kilkanaście dni temu dostałam książkę, która opisuje problem starości. Grażyna Kałowska napisała Opowieść o naszej przyjaźni i perypetiach, w której to książce opisała historię kilku siedemdziesięciolatków.

Opowieść o naszej przyjaźni i perypetiach podzieliłabym na dwie części. Główną bohaterką pierwszej części jest Petra – emerytowana nauczycielka plastyki, artystka, spełniona kobieta, aczkolwiek samotna, w młodości zakochana w swoim nauczycielu akademickim. Petra nadal mieszka w swoim rodzinnym miasteczku, całe życie przyjaźni się z Anką i Benkiem Tomkiem, od których otrzymała wiele wsparcia i pomocy. Mimo tego, że Petra nigdy nie wyszła za mąż, jest szczęśliwa i spełniona. Poznajemy Petrę w momencie, kiedy siedemdziesięciolatka dowiaduje się, że cierpi na nieoperacyjnego glejaka mózgu, który bardzo ją wyniszcza i w tym samym czasie po wielu latach ponownie nawiązuje kontakt ze Stefanem, którego kochała w  młodości. Petra i Stefan to ludzie dojrzali, spełnieni i bez zobowiązań, czy odważą się zmienić swoje dotychczasowe życie??

Druga część książki to historia Elizy, Anny, Wali i Olka oraz kilkorga ich znajomych z młodości. Każda z tych postaci ma w książce swoje pięć minut. Bohaterowie na kilkunastu stronach opisują swoją młodość, swoje wybory, ich konsekwencje i teraźniejszość, w której przyszło im żyć. Czy gdyby mogli, cofnęli by czas? Czy gdybanie jest dla nich dobre, a może lepiej po prostu zaakceptować życie, takie, jakie jest?

Opowieść Grażyny Kałowskiej to przede wszystkim historia bardzo różnych ludzi i ich starości. To, jak im się ułożyło życie, nie zawsze zależało od nich samych, ale bardzo często ich obecne poczucie szczęścia wynika z tego, ile z ich marzeń i oczekiwań udało im się zrealizować.

Autorka świetnie pokazuje różne odcienia starości. Opisała chorobę, spełnienie, zawiedzione zaufane, zrealizowane marzenia. W swojej książce prowadzi czytelnika przez poszczególne życiorysy bohaterów i każe mu się nad nimi zastanowić. Daje możliwość popatrzenia na tych ludzi z boku, jakby mówiła ty też kiedyś będziesz stary, albo już taki jesteś, wiele w życiu było niezależne od ciebie, ale to jak patrzysz na swoje osiągnięcia, na swoje decyzje, spełnione bądź niespełnione marzenia zależy tylko i wyłącznie od ciebie. O wiele lepiej żyje się ludziom zadowolonym z życia, pogodnym, umiejącym brać to, co życie daje i nie oczekującym na więcej.

Mnie zdecydowanie najbardziej urzekła historia Petry. Przeczytałam ją jednym tchem, cały czas byłam zaciekawiona, co dalej. Pomimo ciężkiej choroby, to właśnie Petra była szczęśliwa i miała poczucie spełnienia.

Książka Grażyny Kałowskiej jest ciekawa, szczególnie dlatego, że każdy czytelnik znajdzie w niej coś dla siebie. Ta opowieść może pokazać starszym ludziom, że jeszcze wszystko przed nimi, że nic straconego. Natomiast młodym da okazje do refleksji i przemyślenia czy ich obecne wybory i marzenia, za którymi gonią, to te naprawdę ważne. Czy nie warto zwolnić, żyć, aby na starość nie wspominać, nie żałować, nie gdybać…

Polecam 🙂

17200688_1342431745802545_278967074_o Grażyna Kałowska, Opowieść o naszej przyjaźni i perypetiach, Wydawnictwo Literackie Białe Pióro: Warszawa 2016.

Reklamy

One thought on “Aby nie gdybać…

  1. Razu pewnego ktoś mądrzejszy ode mnie zakomunikował mi, że na starość pracuje się całe życie. Przy dzisiejszym, zatomizowanym modelu rodziny, gdzie rodziny wielopokoleniowe, żyjące pod jednym dachem, należą już do rzadkości, wielu osobom trudniej zachować należyty szacunek i atencję względem seniorów, a przecież przyjedzie czas na każdego z nas.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s