Archiwum

Wilk – maruda

Kto poznał już wcześniejsze przygody Wilka z Dalekiego Lasu wie, że ten mały zwierzak do najzgodniejszych nie należy. Trzeba szczerze przyznać, że Wilk to niezły maruda. Całe szczęście, że ma swoich przyjaciół, którzy potrafią zaakceptować jego humory i nadal spędzać z nim czas. Kolejna, już dziewiąta opowieść o Wilku, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Adamada, nosi tytuł O Wilku, który miał humory.

o-wilku-ktory-mial-humory.0.2

Kiedy Wilk jest szczęśliwy, tańczy z radości, śpiewa i w ogóle jest bardzo zadowolony. Niestety, kiedy jego samopoczucie nieco się pogarsza, Wilk wpada w czarną rozpacz. Świat traci kolory, on humor, a wszyscy wokół niego tracą spokój. Dzieje się tak przez to, że zwierzak jest niezwykle emocjonalny i wszystko przeżywa bardziej ekstremalnie. Na szczęście ma wiernych przyjaciół, którzy wyciągną go z każdej opresji. Także i teraz pokażą mu jakie emocje nim targają, nauczą go, że trzeba się z nimi pogodzić, ale nie zawsze trzeba pozwolić, aby nami rządziły. Dobrze jest mieć przyjaciół: Wilk świetnie to wie (choć czasem zdarza mu się o tym zapominać)!

Kolejna przygoda Wilka to duża dawka humoru i zabawy, ale również ciekawy przewodnik po palecie ludzkich emocji. Każdy dorosły wie, że emocje czasem ułatwiają życie, ale często nam je utrudniają. W zasadzie całe życie uczymy się z nimi żyć, akceptować je i rozumieć, co chcą nam przekazać. Jeszcze trudniej mają dzieci, które często nie pojmują, co się z nimi dzieje i jakie emocje nimi targają. Dlatego to właśnie w gestii rodziców i nauczycieli leży oswojenie maluchów z paletą emocji, nauczenie ich, co czujemy, dlaczego i co w danej sytuacji zrobić, a co bardzo istotne, czego robić nie należy.

 o-wilku-ktory-mial-humory.0.5

Książka o Wilku w dosyć zabawny i luźny sposób opowiada o wielu emocjach, takich jak: radość, zadowolenie, złość, strach, zazdrość czy duma, dlatego może być dobrym początkiem do nauczenia dzieci obsługi emocji: wsłuchania się w nie i adekwatnego reagowania. Ważne, aby pokazywać maluchom, że nie mamy wpływu na odczuwane emocje, ale już to, co z nimi zrobimy zależy zdecydowanie od nas. Przygoda Wilka może w tym pomóc!

Książka jest przeznaczona dla dzieci od około 3 roku życia.

Poniżej obrazek z prywatnego albumu: zaczytujemy się w przygodzie Wilczka 😉

Processed with VSCO with t1 preset

Polecam!

o-wilku-ktory-mial-humory Orianne Lallemand, Eleonore Thuillier, O Wilku, który miał humory, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2018.

Zdjęcia ilustracji pochodzą ze strony http://www.adamada.pl

 

Reklamy

Z przyrodą za pan brat

Początkiem maja nakładem Wydawnictwa Adamada ukazała się bardzo dobra książka, która może zainteresować niejednego małego badacza przyrody. To Rok w lesie Petry Bartikovej i Anety Zabkovej.

Rok w lesie to książka niezwykła. Można uznać, że jest to mała encyklopedia lasu dla przedszkolaków. Dzięki niej dzieci będą mogły dowiedzieć się, jakie zwierzęta mieszkają w lesie, jakie są ich zwyczaje oraz jak wygląda życie w lesie w zależności od pory roku.

rok-w-lesie.0.2

Książka jest pełna ważnych informacji, przedstawionych w przystępny sposób oraz ciekawostek ze świata roślin i zwierząt. Ta pozycja to świetny przewodnik po lesie dla małych detektywów, którzy będą mogli tropić i rozpoznać ślady zwierząt, nauczyć się odróżniać gatunki drzew czy dowiedzieć się czym różni się zając od królika.

Dodatkowym bonusem książki są ciekawe propozycje zabaw dla dzieci i rodziców. Mali leśnicy mogą spróbować wykonać peryskop, aby móc podglądać dzikie zwierzęta, stworzyć swój własny zielnik czy wykonać artystyczne dzieła wprost w przyrodzie.

rok-w-lesie.0.4

Do sięgania po tę pozycję oraz zdobywania wiadomości o życiu w lesie będzie skłaniała małych Czytelników także graficzna strona książki. Rok w lesie został bardzo starannie przemyślany i pięknie wydany, dzięki czemu znajdziemy w nim estetyczne, kolorowe, zabawne, i przyciągające uwagę najmłodszych, ilustracje, a także okienka, otwierane mini-książeczki oraz harmonijki z dodatkowymi informacjami.

Rok w lesie to kapitalna książka, które może stać się wstępem do niezapomnianych spacerów i wycieczek po lesie, odkrywania przyrody i zabaw utrwalających zdobytą wiedzę. Jest przeznaczona dla dzieci od około 3 roku życia.

Polecam!

rok-w-lesie.0.1 Petra Bartikova, Aneta Zabkova, Rok w lesie, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2018.

Zdjęcia pochodzą ze strony http://www.adamada.pl

Interaktywna zabawa z… książką

Od jakiegoś czasu bardzo popularne stały się książki interaktywne, których fabuła wciąga dzieci we wspólną zabawę. Mali Czytelnicy zapraszani są do wykonywania poleceń, przeskakiwania ze strony na stronę, aby coś odnaleźć, przeczytać czy dostać wskazówkę, która poprowadzi do kolejnej zagadki lub niespodzianki. Takie książki to totalna niewiadoma, a więc frajda, zabawa i mnóstwo ćwiczeń z wyobraźnią, czyli w skrócie to, co maluchy lubią najbardziej! Książka interaktywna daje dziecku możliwość bycia po części twórcą fabuły, a po części jej narratorem, w konsekwencji dając mu poczucie sprawstwa. To kapitalne ćwiczenia myślenia przyczynowo – skutkowego: jeśli przewrócę kartkę na daną stronę, to stanie się coś określonego, ale innego niż wtedy, kiedy przewrócę kartkę na inną stronę.

Warto sięgać do dobrych książek interaktywnych, bo one oprócz świetnej zabawy, zapewniają dzieciom możliwość rozwoju myślenia. Jedyny warunek, który musi być spełniony, aby mały Czytelnik skorzystał z takiej książki, to obecność bliskiego dorosłego, który będzie dziecku towarzyszył podczas tworzenia fabuły.

W połowie ubiegłego roku nakładem Wydawnictwa Adamada ukazała się zabawna książka interakcyjna pt. Trzy kropki, którą napisała Asia Olejarczyk.

3kropki

Narrator opowieści o trzech kolorowych kropkach już od pierwszych stron zaprasza małych Czytelników do wspólnej zabawy. Dzieci mogą przeżyć fantastyczną przygodę się z różową Kropką, niebieskim Kropkiem i małym żółtym Kropusiem. Zadania czekające na maluchy to między innymi: usypianie małego Kropusia i znalezienie jego smoczka, liczenie owadów, odszukanie Kropka w pałacowej graciarni czy zorganizowanie pojazdu dla Kropki, którym dostanie się na bal.

Trzy kropki to lektura kształcąca, a przy tym dowcipna, interesująca i dająca dużo frajdy. Została ona tak skonstruowana, że podczas czytania należy korzystać ze wskazówek, gdyż idąc od początku do końca niewiele z niej zrozumiemy.

3kropki2

Tekst w książkach interakcyjnych jest ściśle połączony z ilustracjami. Także w tej historii (lub raczej historiach) na fabułę składają się tekst i kolorowe, zabawne ilustracje. Ich autorką jest Diana Karpowicz.

Trzy kropki będzie doskonałą lekturą dla dzieci od 2-3 roku życia.

Polecam!

trzy-kropki Asia Olejarczyk, Trzy kropki, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2017.

 

Nie mam co na siebie włożyć!

„Nie mam co na siebie włożyć!” – te popularne słowa prawdopodobnie przynajmniej raz w życiu padły z ust każdej kobiety. O ile czasem zdarza się, że są one prawdą, o tyle w większości przypadków to mocno naciągane sformułowanie. Bądźmy szczerzy, każdy (nie tylko kobiety) chce dobrze i elegancko się prezentować, ale jeśli nasz wygląd spędza nam sen z powiek, to warto się zastanowić czy nie przegapimy w życiu czegoś ważniejszego…

W połowie stycznia ukazała się czwarta książka Pana Poety pt. Kaczka, co przebrała miarkę, w której autor wziął na tapetę właśnie zbytnią strojność, która przeradza się w próżność.

27496640_1655250277854022_806602417_n

Pewna kaczka lubiła się stroić, ba, uwielbiała przymierzać nowe piórka i kupować nowe suknie, dlatego całe dnie spędzała przed lustrem. Kiedy przystojny kaczor zaprosił ją na randkę, nie była w stanie zdecydować się, które ubranie będzie najwłaściwsze…  Przymierzała, wybierała, konsultowała się i w dalszym ciągu nie była pewna w czym będzie najpiękniejsza. Kiedy z pomocą przyszły łabędzie, było już niestety za późno…

Kaczka, co przebrała miarkę to kolejna książka Pana Poety w serii o ptasich bohaterach, w których autor w dowcipny sposób przedstawia negatywne cechy ludzkie, wyśmiewając je i pokazując ich przykre konsekwencje. Według mnie opowiastka o kaczce i jej próżności jest najlepszą i najzabawniejszą do tej pory wydaną książką Pana Poety!

27605817_1655250197854030_343024441_o

Wierszyki Pana Poety zostały bardzo starannie wydane nakładem Wydawnictwa Prószyński i Spółka. Barwne, bogate w szczegóły, a przy tym wesołe ilustracje namalowała do nich Joanna Młynarczyk.

Książka o kaczce, a także pozostałych ptasich bohaterach, jest przeznaczona dla dzieci od 3 roku życia, ale będzie świetną lekturą także dla dzieci w młodszym wieku szkolnym, a nawet dorosłych. Czytelnik w każdym przedziale wiekowym znajdzie w tych historyjkach coś dla siebie.

Bardzo polecam!

kaczka.co.przebrala.miarkePan Poeta, Kaczka, co przebrała miarkę, Wydawnictwo Prószyński i S-ka: Warszawa 2018.

Ptasia trylogia Pana Poety w komplecie

Początkiem września na księgarskie półki trafiła trzecia część ptasiej trylogii Pana Poety, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i Spółka. Kruk, co kracze pokrakanie to najnowsza książka, która obok Kury, co tyła na diecie i Wróbla, co oćwierkał sąsiadów stanowi serię opowiastek o samoakceptacji i tolerancji dedykowaną przedszkolakom.

Pewien bardzo czarny kruk wstał w wyśmienitym humorze i od samego rana zaczął gadać, a raczej krakać. Krakał pod prysznicem, przy jedzeniu, na spacerze, przy herbacie, a właściwie to wszędzie. Z pewnością przekazywał same ważne informacje, ale brzmiały one pokracznie, albo raczej POKRAKANIE. Co zrobić, aby zrozumieć kruczą mowę?! Jest wyjście z tej patowej sytuacji! Po pierwsze należy chcieć, a po drugie… uczyć się języków obcych.

22768104_1561358193909898_61298699_o

Kruk, co kracze pokrakanie to zabawny, rymowany wiersz o potrzebie uczenia się języków obcych, ale również o chęci porozumiewania się z innymi ludźmi, z którymi nie jest nam koniecznie po drodze.

Atutem utworów stworzonych przez Pana Poetę jest współczesny język, jasny przekaz, dowcipny styl oraz teraźniejsze, znane dzieciom z własnych domowych podwórek, problemy. Jestem przekonana, że przedszkolaki pokochają tę ptasią trylogię.

22768232_1561358173909900_1678700887_o

Opowiastka o kruku oraz pozostałe książki Pana Poety zostały świetnie zilustrowane przez Joannę Młynarczyk. Obrazki są kolorowe, staranne, pełne szczegółów, stworzone z dużą dozą dystansu do życia i bardzo dowcipne. Wraz z tekstem tworzą zwartą i spójną całość. W książce o kruku na kilku ilustracjach zostały ukryte flagi różnych państw, co można wykorzystać do fantastycznych zabaw z przedszkolakami podczas wspólnej lektury.

Polecam!

krukPan Poeta, Kruk, co kracze pokrakanie, Wydawnictwo Prószyński i S-ka: Warszawa 2017.

O, kupa!

Pracując z dziećmi w przedszkolu ponad cztery lata, mogę śmiało powiedzieć (parafrazując Terencjusza), że wszystko, co ludzkie przestało być mi obce. Etap przedszkolny to czas, w którym dzieci bardzo mocno zaczynają interesować się swoim ciałem i jego budową. Do tego dochodzi również (szczególnie wzmacniająca się w grupie rówieśniczej) koncentracja na kupach, bąkach, moczu itp. Dlatego w życiu każdej nauczycielki przedszkola (i rodziców oczywiście) jest czas, kiedy na okrągło i namolnie słyszy rozmowy o fizjologii, śmiechy i ciągłe powtarzanie wyrazów związanych z wydalaniem.

W takich sytuacjach warto pokazywać dzieciom, że fizjologia, a zatem także i tak bardzo fascynujące wydalanie, jest rzeczą jak najbardziej naturalną i spotykaną przecież w świecie ludzi i zwierząt. Na przedszkolaków najlepszym sposobem jest rozmowa i zaspokojenie ciekawości, a wtedy dzieci uspokojone zdobytą wiedzą, przechodzą z nią do porządku dziennego i ich prowokowanie słownictwem umiera śmiercią naturalną.

Kilka lat temu nakładem Wydawnictwa Hokus-Pokus ukazała się świetna książka o kupie pt. O małym krecie, który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę. Pamiętam, że jeden z moich ówczesnych czterolatków nauczył się tej opowieści na pamięć (sic!), bo tak często prosił rodziców, aby mu ją czytali. A to znaczy, że temat jest pilny, naglący i warto w sposób merytoryczny, ale i dowcipny zaspokajać ciekawość przedszkolaków.

Są również dzieci, które mają problem z wypróżnianiem i które z różnych przyczyn powstrzymują wydalanie, dlatego warto czytać im książki, pokazujące, że nie jest to powód do wstydu, gdyż wydalanie to najbardziej naturalna rzecz na świecie.

22219346_1544195152292869_158892529_o

W połowie września nakładem Wydawnictwa Adamada ukazała się dowcipna książka znakomitego Guido van Genechtena. Ta historyjka to Wielki Konkurs Kup opowiadająca o pewnym niesamowitym królestwie, którym rządził lew Król Kupko I.

Król Kupko I jest pasjonatem kup i puszczania bąków. Zafascynowany wydalaniem, raz do roku urządza Wielki Konkurs Kup i z tego powodu wszystkie zwierzęta z całego królestwa chwalą się swoimi „dziełami”. Imię zwycięzcy zostaje wyryte na pamiątkowej tablicy. W tym roku Król Kupko wymyślił dodatkową trudność w konkursie: zwierzęta miały pochwalić się swoimi wytworami kupkowymi, ale miały je pokazać w ciekawych prezentacjach. Zwierzęta prześcigały się w pomysłach, aby wypaść jak najlepiej. Były więc kupki w pudełkach na ciastka, wieże z kupek, konstrukcje z kupek, a nawet prezentacja o śmiesznej nazwie „Kupeczki na kółeczkach” oraz wiele innych ciekawych pomysłów. Śmiechu i podziwiania prac było mnóstwo! Król Kupko miał trudny orzech do zgryzienia, ale wybrał zwycięzcę! Jego imię pojawiło się na pamiątkowej tablicy laureatów!

22279267_1544195142292870_919460591_o

Wielki Konkurs Kup to zabawna i bardzo pomysłowa, a przy tym niezwykle naturalistyczna książka Guido van Genechtena! Jak zwykle sam autor stworzył ilustracje do książki, dlatego moim zdaniem to właśnie obrazki są najwspanialszą częścią tej publikacji!

22219215_1544195135626204_1017860315_o

Dodatkową zaletą takich publikacji jest zdobywanie wiedzy o zwyczajach żywieniowych zwierząt i ich odchodach, po których można rozpoznawać poszczególne gatunki.

Polecam!

22243828_1544195188959532_1784036630_o Guido van Genechten, Wielki Konkurs Kup, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2017.

Ptasie… kłótnie

„Halo, halo! Tutaj ptasie radio w brzozowym gaju, Nadajemy audycję z ptasiego kraju. Proszę, niech każdy nastawi aparat, Bo sfrunęły się ptaszki dla odbycia narad (…)” i tak dalej i tak dalej. Przyznam szczerze, że Ptasie radio to jeden z moich ulubionych wierszy dla dzieci. Za każdym razem, kiedy go czytam lub słucham (szczególnie w wykonaniu niezastąpionej Ireny Kwiatkowskiej) bawi mnie tak samo dobrze!

Miesiąc temu pisałam o pewnym nowym poecie, Panu Poecie, który zaczął publikować zabawne i mądre wierszyki dla dzieci, a który może stać się tak poczytny jak wspaniali Jan Brzechwa i Julian Tuwim.

Zaczęłam, od opowieści o ptasim radiu, gdyż książka, którą chcę polecić wszystkim małym i dużym Czytelnikom kojarzy mi się z tuwimowskimi ptasimi bohaterami.

20535958_1489126077799777_167705895_o

Pewien wróbel był bardzo, wyjątkowo i potwornie zezłoszczony! We wściekłość wpadł już od rana, kiedy ledwie wychylił głowę ze swojej dziupli, gdyż… przeszkadzały mu okoliczne hałasy. Nie mógł zdzierżyć śpiewu słowika, stuków dzięcioła, krakania kruka, huczenia sowy oraz kukania kukułek. Zaczął więc strofować i upominać wszystkich sąsiadów. Niestety nie przyszło mu do głowy, że sam powoduje jeszcze większe hałasy niż wszystkie ptaki razem wzięte. Aż tu nagle na horyzoncie pojawiła się mądra pani sroka…

Wróbel, co oćwierkał sąsiadów Pana Poety to zabawny, mądry i pouczający wiersz. Świetnie nadaje się dla przedszkolaków oraz dzieci uczęszczających do początkowych klas szkoły podstawowej. Na jego podstawie można porozmawiać z nimi o hałasowaniu, przekrzykiwaniu się oraz szacunku wobec kolegów, koleżanek i dorosłych, a także inności, różnorodności oraz współżyciu z innymi w grupie rówieśniczej czy domu.

20616195_1489126144466437_849214394_o

Myślę, że wielu nauczycieli oraz uczniów i przedszkolaków spotyka w klasie czy swoim otoczeniu takie osoby, które zachowują się jak wróbel z wiersza. Dzięki zabawnej formie tej opowiastki pozbawionej nachalnego dydaktyzmu można uczyć dzieci dostrzegać swoje własne wady i walczyć z nimi.

20615520_1489126071133111_1393392303_o

Książka Pana Poety została bardzo starannie wydana nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka. Wierszyk uzupełniają piękne, bardzo starannie wykonane i ręcznie malowane ilustracje. Ich autorką jest Joanna Młynarczyk. Dzięki takiej formie książki (tzn. jeden wiersz – jedna książka) staje się ona bardziej atrakcyjna szczególnie dla małych Czytelników, którzy uwielbiają duże i barwne ilustracje.

Bardzo polecam!

20524329_1489126181133100_55892689_o Pan Poeta, Wróbel, co oćwierkał sąsiadów, Wydawnictwo Prószyński i S-ka: Warszawa 2017.