Tag Archive | dobre maniery

Biedroneczko leć do nieba…, czyli opowieść o uprzejmości

„Biedroneczko leć do nieba, przynieś mi kawałek chleba…” tę rymowankę z dzieciństwa zna chyba każdy. Biedronki to bardzo sympatyczne zwierzątka, które w dodatku są bardzo pożyteczne, ponieważ zjadają mszyce, czyli pasożyty roślin. Dzieci lubią biedronki, ale i dorośli lubią te małe i kolorowe chrząszcze (no cóż, nie ulega wątpliwości, że biedronki pochodzą z rodziny chrząszczy, choć nie wydaje się to tak oczywiste 😉 ).

Chcąc pochwalić wielką pożyteczność biedronek, Eric Carle napisał i zilustrował znakomitą książkę o tych małych stworzeniach, a w dodatku zadedykował ją … właśnie biedronkom! Dlatego, zgodnie z wolą twórcy, czytając Biedronkę, podziękujmy wszystkim biedronkom za ich pracę 🙂

DSC_0003

Wszystkim ludziom, zarówno tym małym, jak i tym dużym wydaje się, że biedronki to bardzo miłe stworzonka. Niestety, zarówno w świecie ludzi, jak i zwierząt, możemy spotkać miłe i mniej miłe (aby nie napisać złośliwe) egzemplarze… Główna bohaterka książki Erica Carle była przedstawicielką drugiej kategorii, czyli bardzo niemiłą biedronką! Była złośliwa, gburowata i zdecydowanie zbyt pewna siebie. Pewnego dnia nieuprzejma biedronka przyleciała na liść, na którym było bardzo dużo mszyc. Już od śniadania zaczęła pokazywać swój paskudny charakterek… Wszystkie spotkane zwierzęta wzywała na pojedynek, a później zgrabnie się z niego wycofywała, krytykując każde zwierzę. Biedronka nie wiedziała, co to uprzejmość i dobre maniery! Czy znajdzie się zwierzę, które da jej nauczkę?! Czy biedronka zrozumie, że grzeczność nic nie kosztuje?

Biedronka i inne książki Erica Carle są świetną lekturą dla najmłodszych Czytelników i będą się nadawały dla każdego maluszka już od urodzenia. W dodatku są to opowieści, które rosną razem z dzieckiem i mogą być atrakcyjne dla dzieci nawet do 6 roku życia 🙂

Biedronka jest doskonała dla maluszków dzięki bajecznie kolorowym oraz starannie artystycznie wykonanym ilustracjom oraz krótkiemu, powtarzającemu się i rytmicznemu tekstowi. Ponadto jest to książka nietypowa, a zarazem w charakterystycznym stylu Erica Carle. Dzieci razem z biedronką poznają różne zwierzęta, przedstawione od najmniejszych do największych, a więc kartki w książce układają się analogicznie: od najmniejszych do największych. Wszystkie małe rączki będą chciały przekładać strony i eksperymentować 🙂

DSC_0007

DSC_0008

Dla Czytelników od 3 roku życia Biedronka  to przede wszystkim zabawna, a przy tym niezwykle mądra opowieść o uprzejmości, a przede wszystkim o jej braku. Ta książka może stać się ciekawym punktem wyjścia do rozmów o grzeczności i dobrych manierach. Ale to również fantastyczna lektura, która pozwoli dzieciom zaznajomić się z porami dnia i nocy oraz dostrzec upływ czasu i rozpocząć przygodę z zegarkiem.

Bardzo serdecznie polecam Biedronkę!  

DSC_0009 Eric Carle, Biedronka, Wydawnictwo Tatarak: Warszawa 2015.

 

Edukacja przyrodnicza krówki Stokrotki

Jest takie ludowe przysłowie, które mówi, że „Czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał” i zdecydowanie jest w nim dużo prawdy. Wielu negatywnych nawyków, które mają dorośli, mogłoby nie być, gdyby w dzieciństwie zostali oni ich oduczeni lub nauczeni pożądanych, właściwych zachowań. Dlatego tym bardziej warto wspierać inicjatywy (szczególnie te literackie), które uczą maluchów właściwych zachowań.

Nakładem wydawnictwa Adamada ukazały się książki z serii „Szkółka dobrych manier”, które uczą najmłodszych Czytelników dobrego zachowania.

Jedną z pozycji z tej serii jest opowieść o tym, Jak krówka Stokrotka nauczyła się szanować przyrodę Adrienne Heymans.

Krówka Stokrotka była wesoła, spontaniczna i bardzo towarzyska, ale i bardzo nieuważna. Deptała kwiaty oraz rabatki warzywne, niszczyła korę drzew, była hałaśliwa, marnowała wodę i strasznie śmieciła. W tej swojej spontaniczności i nieuwadze zniszczyła kózce Dorotce wszystkie starannie pielęgnowane warzywa! Tego było dla Dorotki za wiele, gdyż była ona wielką przyjaciółką przyrody, dlatego postanowiła nauczyć Stokrotkę dbania o naturę. Kiedy tłumaczenia nie skutkowały, Dorotka postanowiła dać swej przyjaciółce kilka niemiłych, ale całkiem naturalnych przykładów 😉 Czy Stokrotka nauczyła się dbać o przyrodę? I jakie przykrości ją spotkały? Przeczytajcie sami, koniecznie 😉

Książka o krówce Stokrotce jest zabawna, ale i mądra. Zawiera przykłady dobrych i złych zachowań, a także opisuje (i bardzo podkreśla) konsekwencje niewłaściwych nawyków. Język opowieści jest dostosowany do percepcji przedszkolaków, ale spokojnie może być czytany i starszym dzieciom (dzięki swojej dowcipnej stronie 😉 ).

Ilustracje stworzone przez Pauline Casters są śmieszne, a przy tym dosadne. Świetnie współgrają z tekstem i są doskonałym jego uzupełnieniem, szczególnie dla młodszych przedszkolaków, które zobaczą i poczują, a w konsekwencji zapamiętają.

Książka o krówce Stokrotce porusza takie tematy z edukacji przyrodniczej jak ochrona roślin i zwierząt, segregacja śmieci czy oszczędzanie wody. Może być zabawnym, a przy tym mądrym początkiem nauki szanowania przyrody czy uzupełnieniem zajęć przedszkolnych dotyczących wyżej wymienionych tematów. Już od dzieciństwa warto wpajać dzieciom właściwe zasady poszanowania środowiska naturalnego.

Bardzo serdecznie polecam książkę Jak krówka Stokrotka nauczyła się szanować przyrodę 🙂

20151203_203429Adrienne Heymans, Jak krówka Stokrotka nauczyła się szanować przyrodę, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2015.

Myszka Alicja i ostrożność

Dzieci są z natury ciekawe świata. Wszystkiego chcą dotknąć i posmakować i jest to najzupełniej w świecie naturalne oraz poznawczo i rozwojowo bardzo potrzebne. Jednak na takiego małego człowieka wszędzie czają się niebezpieczeństwa: gniazdka elektryczne, wysokie krawężniki, schody, gorące potrawy czy ostre sztućce. Ciągłe powtarzanie i upominanie w stylu: „Uważaj!”, „Oparzysz się!”, „Nie wychylaj się”, „Nie dotykaj!” często nie dość, że nie skutkują, to jeszcze działają wręcz zachęcająco, bo w końcu zakazany owoc najlepiej smakuje 😉

Co w takim razie zrobić, aby ochronić dziecko przed niebezpieczeństwem, a z drugiej strony nie kontrolować go ciągle i upominać? Jak zawsze (ku mojej uciesze 😉 ) z pomocą przychodzi literatura 🙂

Pewna mała myszka Alicja była bardzo ciekawska, a przy tym bardzo nieostrożna. Ciągle się przewracała, bo nie patrzyła pod nogi! Pewnego dnia wybrała się z wizytą do miasta do swojej kuzynki Joli. Ach, ileż tam było ciekawych rzeczy do obejrzenia i poznania! Śmieszne dziurki w ścianach, fantastyczny plac zabaw, kolorowe domy, a na dodatek słodka i gorąca czekolada oraz pyszne ciasto. Tyle wspaniałych nowości, ale co rusz na Alicję czaiło się niebezpieczeństwo. Pech chciał, że w okolicy nie było żadnej Supermyszy czy Spidermyszy, która mogłaby ją uratować;-) Na szczęście mądra kuzynka Jola czuwała i w porę ostrzegała niedoświadczoną myszkę. Ostrzeżenia Joli były zabawne i zilustrowane fenomenalnymi przykładami, dzięki czemu łatwo zapadały w pamięć. Po powrocie do domu Alicja stała się mądrą i ostrożną myszką! Wszystkie dzieci powinny poznać przygody myszki Alicji, aby także nauczyć się ostrożności.

Historyjka o myszce Alicji jest krótka, ale przy tym niezwykle treściwa. Niedługi, ale mądry i zabawny tekst nauczy przedszkolaki, w jaki sposób być ostrożnym i dbać o swoje bezpieczeństwo.

Sytuacje przedstawione w książce są znane dzieciom, gdyż pochodzą z ich codziennych doświadczeń, a dzięki temu są proste w odbiorze i dzieci łatwo mogą sobie o nich przypomnieć w sytuacjach niebezpiecznych.

Ilustracje do opowieści o myszce Alicji są ładne i kolorowe, dlatego spodobają się dzieciom. Ponadto są zabawne, co jest ich dodatkowym atutem.

Książka Jak myszka Alicja nauczyła się ostrożności Pauline Casters pochodzi z serii Wydawnictwa Adamada Szkółka dobrych manier.

Bardzo serdecznie polecam! 🙂

20151203_203334Pauline Casters, Jak myszka Alicja nauczyła się ostrożności, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2015.

W jaki sposób nauczyć dziecko dobrego wychowania?!

W jaki sposób nauczyć dziecko dobrego wychowania? Jedni z pewnością powiedzą, że najlepszy sposób to dobry przykład rodzica czy innych dorosłych, pozostali będą twierdzić, że należy ciągle powtarzać, powtarzać i powtarzać do znudzenia: proszę, dziękuję i przepraszam, w końcu dziecko zakoduje i będzie używać tych magicznych słów! Myślę, że racja leży gdzieś pośrodku, ale ja mam jeszcze lepszy sposób – dwie znakomite książki!
Pierwsza z nich, przeznaczona dla młodszych dzieci (choć te starsze, także te dużo starsze, też będą się przy niej świetnie bawiły), to przewodnik o dobrym wychowaniu autorstwa Oli Cieślak Co wypanda, a co nie wypanda. Jest to niewielka książeczka z pięknymi ilustracjami autorki i śmiesznymi krótkimi tekstami, mówiąca o tym, co wypada, a czego nie wypada robić. Młodsze przedszkolaki uwielbiają te rymowanki i łatwo uczą się ich na pamięć, a także powtarzają je sobie nawzajem, ku pamięci.
Drugą książką Bon czy ton savoir –vivre dla dzieci na pewno zainteresują się starsze przedszkolaki i dzieci szkolne. Napisał ją znakomity współczesny autor dla najmłodszych Grzegorz Kasdepke. Bon czy ton… są to opowiastki o Kubie i Bubie – sympatycznych bliźniętach, które razem z czytelnikami uczą się, w jaki sposób poprawnie się zachowywać, tak aby rodzice, w czasie wizyty gości, nie musieli chować swoich potomków do szafy (parafraza za: G. Kasdepke, Bon czy ton savoir –vivre dla dzieci, s. 5)! To właśnie od Kuby i Buby dzieci nauczą się dlaczego nie należy bekać, siorbać czy pluć, ale także tego, że ważna jest skromność, dyskrecja i że bezmyślne podążanie za modą nie zawsze wychodzi na dobre! Przygody Kuby i Buby to ponad sto pouczających historii, z których nawet dorosły dowie się ciekawych rzeczy. Dużym atutem Bon czy ton… jest to, że nie nudzi się ona nawet przy piętnastym czy dwudziestym czytaniu, z niektórych opowiadań śmieję się nawet teraz, pisząc tę recenzję, pomimo tego, że czytałam je wiele, wiele razy!
Obie książki są bardzo przyjemną lekturą, uczą pożądanych zachowań i sprytnie wyśmiewają te niewłaściwe. A przy tym, co jest bardzo ważne w książkach dla najmłodszych, są pozbawione dydaktyzmu. Bardzo serdecznie polecam!

20150608_201342 Grzegorz Kasdepke, Bon czy ton savoir – vivre dla dzieci, Wydawnictwo Literatura: Łódź 2013.

20150608_201356Ola Cieślak, Co wypanda, a co nie wypanda, Wydawnictwo Dwie Siostry: Warszawa 2014.