Tag Archive | dzieci

O poszukiwaniu swojego miejsca

Chociaż ta opowieść nie znalazła się w serii Baśnie współczesne Wydawnictwa Adamada to ja właśnie tam bym ją umieściła. Bowiem Głupi Funio to niezwykła baśń o małym stworzonku z wielkim sercem. Zapraszam do czytania!

funio

Funio oraz inni z jego Plemienia zamieszkują zakamarki za szafką z naczyniami kuchennymi. Całe Plemię uwielbia ludzi, a najbardziej lubi im … pomagać w zupełnie przewrotny sposób! Ślizgacz Maślacz dba o to, aby „chleb zawsze upadał posmarowaną stroną na ziemię”, Głośnik Telewizorek, aby „reklamy zawsze były strasznie głośne”, Nuda Maruda, aby „chore dzieci zawsze, ale to zawsze się nudziły”, a Psuj Pospolity, aby zdaniu „dzieci zawsze psują wszystkie zabawki” stało się zadość. Niestety tylko Funio jest nazywany Głupim, czyli Tym, Który Nic Nie Umie. Nie ma jeszcze swojego zawodu, dlatego nie ma czym przysłużyć się Plemieniu, a tym bardziej ludziom. Wreszcie pewnego dnia Starszyzna: Najwyższy z Wysokich, Średni z Wysokich i Niecałkiemmały z Wysokich, wzywa go przed swoje trzy srogie oblicza, dając Funiowi ostatnią szansę na zdobycie pożytecznej umiejętności. Czy Funio sobie poradzi? Czy wreszcie dostanie własne imię?

glupi-funio.0.5

Głupi Funio Jerzego A. Wlazło to piękna, magiczna i mądra współczesna baśń dla dzieci od około 6 roku życia. Z jednej strony jest to nostalgiczna i wzruszająca historia małego, zagubionego stworzonka, ale z drugiej strony skrzy się humorem, ucząc dystansu do siebie i świata.

funio2

Głupi Funio to bardzo ważna, niezwykła opowieść o potrzebie znalezienia swojego miejsca w świecie oraz o poszukiwaniu swej własnej drogi życiowej, ale także o niesieniu bezinteresownej pomocy, codziennej radości i mocy przyjaźni. Baśń o Funiu fantastycznie pokazuje małym (i nie tylko) Czytelnikom, że chcąc pomagać innym, warto dwa razy sprawdzić czy nasze działanie przyniesie więcej korzyści czy może więcej kłopotu…

Książka została pięknie napisana, ale również świetne narysowana. Urocze, cudne i bardzo charakterystyczne ilustracje zostały wykonane przez Grażynę Rigall.

Bardzo polecam!

glupi-funio Jerzy A. Wlazło, Głupi Funio, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2018.

Reklamy

Strzał w… dziewiątkę

Mam wrażenie, że najlepsze książki dla dzieci to te, które bawiąc małych Czytelników, mimochodem ich uczą, sycąc głód wiedzy. Same w sobie nie są książkami stricte edukacyjnymi, ale dzięki dowcipnej formie, bogatej treści i kolorowym ilustracjom dają dzieciom okazje do zdobywania nowych informacji i poszerzają ich horyzonty.

Miesiąc temu, nakładem Wydawnictwa Adamada, ukazała się niezwykła książka pt. Piąte przez dziewiąte (nie mylić ze słuchaniem piąte przez dziesiąte 😉 ). Składa się na nią dziesięć opowiadań, których głównymi bohaterami są… cyfry. Autorami tychże historyjek jest Roksana Jędrzejewska – Wróbel i Wojciech Widłak, dwoje znanych i cenionych polskich bajkopisarzy.

29830917_1712274405484942_1321159374_o

 

Niepotrzebne nikomu zero, uwielbiająca symetrię Dagmara Dwójkowska, trzy chomiki poszukujące przygód, dzikie koty zakładające czworonożny klub, Euzebiusz Szóstkiewicz szalenie lubiący szóstki, siedmiu rycerzy umierających z nudów oraz niesforny ośmiaczek lubiący (i robiący) psikusy to kilku bohaterów tych zabawnych opowiadań o cyfrach.

Piąte przez dziewiąte to dziesięć pełnych humoru, mądrych, ciekawych i bardzo fantastycznych, a czasem i fantazyjnych opowiadań. Autorzy wykorzystali wiele dowcipnych przysłów i związków frazeologicznych z cyframi w roli głównej takich jak: gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta; każdy kij ma dwa końce; pleść trzy po trzy, dzielić włos na czworo, piąte koło u wozu czy siódme poty. Dzięki temu zabiegowi dzieci mogą poznać znaczenie tych sformułowań, a także zobaczyć w jak doskonały sposób można bawić się językiem polskim.

29747306_1712274398818276_125473425_o

Ilustracje do opowiadań wykonała Agnieszka Żelewska. Są one kolażem wycinanek i rysunku. Jestem zauroczona tymi uroczymi obrazami, które są małymi dziełami sztuki.

Piąte przez dziewiąte to książka polecana dla dzieci od 6 roku życia. Myślę, że przyda się niejednemu nauczycielowi przedszkola oraz edukacji wczesnoszkolnej, bo to istny strzał w… dziewiątkę 😉

Serdecznie polecam!

piate-przez-dziewiate Wojciech Widłak, Roksana Jędrzejewska – Wróbel, Piąte przez dziewiąte, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2018.

O dziecięcej ciekawości…

Dzieci eksplorują świat i jest to bardzo naturalne. Mało tego, jest im to niezbędne do prawidłowego rozwoju, ale również do tego, aby nauczyć się funkcjonować w świecie pełnym (czasem niezrozumiałych) reguł. Te dzieci, którym pozwala się na doświadczanie świata i siebie w tym świecie, mają szansę harmonijnie wzrastać, rozwijając swoje predyspozycje i pasje oraz realizując marzenia.

Czasami dzieci badające rzeczywistość i odkrywające swoje talenty stają się bardzo kłopotliwe, sprawiając rodzicom oraz nauczycielom wiele zgryzot. Na szczęście dla wrażliwych i czujnych dorosłych nie ma rzeczy niemożliwych 🙂

W takich sytuacjach w sukurs utalentowanym dzieciom i zmartwionym rodzicom przychodzi Andrea Beaty, autorka zabawnej serii książek dla małych odkrywców, które ukazały się w Polsce nakładem Wydawnictwa Kinderkulka. Do tej pory wydano trzy książki z tej serii: Ignaś Kitek, architekt (o której już pisałam), Rózia Rewelka, inżynierka oraz ostatnia publikacja: Ada Bambini, naukowczyni, która opowiada historię Ady Marii Bambini, dziewczynki o predyspozycji do bycia wielkim naukowcem.

28312837_1675142682531448_1815200103_o

 

Mała Ada przyzwyczaiła swoich rodziców do ciszy i spokoju, bo była delikatnym i bardzo spokojnym dzieckiem. Kiedy skończyła 3 lata, zaczęła eksplorować najbliższe otoczenie, a kiedy nauczyła się mówić, jej rodzice poczuli, że zaczęły się problemy… Buzia jej się nie zamykała, bo ciągle pytała: dlaczego, co, jak i kiedy. Im była starsza, tym więcej rzeczy ją ciekawiło, dlatego zaczęła badać interesujące ją zjawiska. Pewnego dnia Ada postanowiła odkryć przyczynę brzydkiego zapachu, który zaczął unosić się nad podwórkiem. Niby nic takiego, ale dla jej rodziców było to już zdecydowanie za dużo! Bo jak wiadomo, eksperymenty ze smrodkiem mogą się bardzo niemiło skończyć! W jaki sposób skończyła się historia Ady? Czy dziewczynka odkryła przyczynę brzydkiego zapachu? Co na to jej rodzice?

28312283_1675142935864756_880269704_o

Zdecydowanie warto zajrzeć do książki o Adzie, bo to ciekawa, zabawna i bardzo prawdziwa historia, opowiedziana z przysłowiowym przymrużeniem oka, pół żartem, pół serio. Jest to świetna lektura dla dzieci od 5-6 roku życia, ale również dla rodziców, nauczycieli i wychowawców.

Książka Andrei Beaty traktuje o dziecięcej ciekawości świata, o potrzebie eksperymentowania, a dzięki temu samodzielnemu dochodzenia do wiedzy, czym charakteryzowali się utytułowani naukowcy świata. To także opowieść o potrzebie towarzyszenia dziecku i o wspólnym poszukiwaniu odpowiedzi.

28278239_1675142782531438_1919091676_o

Andrea Beaty jest wielką propagatorką wspierania pasji dziecka, podążania za dzieckiem i rozwijania jego predyspozycji bez względu na płeć. W posłowiu  napisała:

Kobiety zajmowały się nauką od początku jej istnienia. Zadawały pytania i szukały odpowiedzi na zagadki wszechświata. Interesowały je gwiazdy, gleba i grawitacja, czerwone krwinki i czarne dziury, lodowce i ludzki mózg, słowem: wszystko. Ada Maria nosi imiona dwóch spośród wielu kobiet, które dzięki wrodzonej ciekawości i naukowej pasji dokonały wielkich odkryć. Maria Skłodowska – Curie odkryła pierwiastki rad i polon i przyczyniła się do wynalezienia aparatów rentgenowskich. Ada Lovelace byłą matematyczką i pierwszą programistką komputerową.

Do wszystkich książek Andrei Beaty ilustracje stworzył David Roberts, wykorzystując akwarele, piórka, tusz, ołówek, a nawet papier milimetrowy. Zdecydowanie warto podkreślić, że dzięki temu są to ilustracje barwne, bardzo pomysłowe, oryginalne, a przy tym dowcipne.

Polecam!

ada-bambini-naukowczyni Andrea Beaty, Ada Bambini, naukowczyni, Wydawnictwo Kinderkulka: Warszawa 2017.

Interaktywna zabawa z… książką

Od jakiegoś czasu bardzo popularne stały się książki interaktywne, których fabuła wciąga dzieci we wspólną zabawę. Mali Czytelnicy zapraszani są do wykonywania poleceń, przeskakiwania ze strony na stronę, aby coś odnaleźć, przeczytać czy dostać wskazówkę, która poprowadzi do kolejnej zagadki lub niespodzianki. Takie książki to totalna niewiadoma, a więc frajda, zabawa i mnóstwo ćwiczeń z wyobraźnią, czyli w skrócie to, co maluchy lubią najbardziej! Książka interaktywna daje dziecku możliwość bycia po części twórcą fabuły, a po części jej narratorem, w konsekwencji dając mu poczucie sprawstwa. To kapitalne ćwiczenia myślenia przyczynowo – skutkowego: jeśli przewrócę kartkę na daną stronę, to stanie się coś określonego, ale innego niż wtedy, kiedy przewrócę kartkę na inną stronę.

Warto sięgać do dobrych książek interaktywnych, bo one oprócz świetnej zabawy, zapewniają dzieciom możliwość rozwoju myślenia. Jedyny warunek, który musi być spełniony, aby mały Czytelnik skorzystał z takiej książki, to obecność bliskiego dorosłego, który będzie dziecku towarzyszył podczas tworzenia fabuły.

W połowie ubiegłego roku nakładem Wydawnictwa Adamada ukazała się zabawna książka interakcyjna pt. Trzy kropki, którą napisała Asia Olejarczyk.

3kropki

Narrator opowieści o trzech kolorowych kropkach już od pierwszych stron zaprasza małych Czytelników do wspólnej zabawy. Dzieci mogą przeżyć fantastyczną przygodę się z różową Kropką, niebieskim Kropkiem i małym żółtym Kropusiem. Zadania czekające na maluchy to między innymi: usypianie małego Kropusia i znalezienie jego smoczka, liczenie owadów, odszukanie Kropka w pałacowej graciarni czy zorganizowanie pojazdu dla Kropki, którym dostanie się na bal.

Trzy kropki to lektura kształcąca, a przy tym dowcipna, interesująca i dająca dużo frajdy. Została ona tak skonstruowana, że podczas czytania należy korzystać ze wskazówek, gdyż idąc od początku do końca niewiele z niej zrozumiemy.

3kropki2

Tekst w książkach interakcyjnych jest ściśle połączony z ilustracjami. Także w tej historii (lub raczej historiach) na fabułę składają się tekst i kolorowe, zabawne ilustracje. Ich autorką jest Diana Karpowicz.

Trzy kropki będzie doskonałą lekturą dla dzieci od 2-3 roku życia.

Polecam!

trzy-kropki Asia Olejarczyk, Trzy kropki, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2017.

 

Na magicznym podwórku…

My, pokolenie urodzone w latach 80, lubimy wspominać czasy swojego dzieciństwa, przypominając sobie i innym, szczególnie tym nieco młodszym, jak wtedy było cudownie, jak dużą swobodą się cieszyliśmy i w jaki sposób spędzaliśmy całe dnie na beztroskiej zabawie bez smartfonów, tabletów, komputerów i telewizorów. Co jakiś czas, gdzieś w czeluściach internetów, natykam się  na dowcipne, i mające zakręcić łzę w niejednym oku (sic!), obrazki wychwalające dzieciństwo przełomu lat 80 i 90. W noc sylwestrową na prywatce, na której bawiłam, również rozgorzała dyskusja o tym, jakimi to byliśmy szczęściarzami, mogąc (w tym przypadku dosłownie) bez skrępowania biegać od osiedla do osiedla, nie natykając się na szlabany czy bramy strzeżonych osiedli.

Napisałam ten przydługi wstęp, gdyż skojarzył mi się z zachwycającą książką Łopianowe Pole, napisaną przez Katarzynę Ryrych, która we wrześniu ukazała się nakładem Wydawnictwa Adamada.

lopianowe-pole.0.3

Kilka domów ustawionych w czworobok, śmietnik, trzepak, kawałek łąki i pełne zieleni podwórko oraz mały plac zabaw. Mniej więcej tak wygląda osiedle przy Łopianowym Polu, magiczne miejsce, na którym króluje swoboda, dobra zabawa, pomysłowość, przyjaźń, ale na szczęście brakuje… nudy (chociaż w którymś z rozdziałów niestety się przyplącze, lecz zapewniam, że na krótko). Wokół Łopianowego Pola wciąż rozbrzmiewa wesoły śmiech dzieci: Najmądrzejszego, Najgrubszego, Najchudszego, Najsilniejszego, Szopena, Magdy, Kreci, Najmniejszego, Brudnego Harrego Pottera, Jacka Sparrowa i innych. Nie brakuje tu także dorosłych: Czarownicy, pani od przyrody, doktora Ambrożego czy pana Tymoteusza. Każdy z bohaterów to postać barwna, która przeżywa radości i smutki, sukcesy i porażki, ale wszyscy bardzo się lubią i wspierają.

Podwórko przy Łopianowym Polu jest przeciwstawione osiedlu Strzeżonemu, gdzie panuje marazm, nuda, bogactwo, efekciarstwo, gdzie ochroniarz kontroluje każdego gościa, gdzie zabroniona jest zabawa i głośny śmiech.

lopianowe-pole.0.6

W historyjkach z zielonego podwórka Czytelnicy mogą przeczytać o beztroskich zabawach, ale również wielu problemach, które w realnym świecie dotykają mnóstwo dzieci: biedzie, niepełnosprawności, chorobie nowotworowej czy uzależnieniu bliskich dorosłych. Na szczęście bohaterowie Łopianowego Pola potrafią kierować się szacunkiem i akceptacją wobec innych ludzi, umieją bezinteresownie pomagać i wspierać w potrzebie, dzięki czemu ta książka jest bardzo optymistyczna i przyjazna.

Znakomite ilustracje do Łopianowego Pola wykonała Grażyna Rigall. Są one, podobnie jak literackie historie, zabawne, magiczne i wieloznaczne. Według mnie po prostu wspaniałe, dlatego bardzo lubię książki z ilustracjami pani Grażyny Rigall i jestem wielką fanką jej twórczości.

lopianowe-pole.0.4

Łopianowe Pole to książka magiczna, dlatego ukazała się w serii „Baśnie współczesne”, ale dzięki swojej zawartości i tematyce, którą porusza, mogłaby wejść do serii „Tornister pełen przygód”. Jeśli znacie dziecko, które polubiło bohaterów książek tej ostatniej serii, to gwarantuje, że Łopianowe Pole również je zachwyci!

Ta publikacja jest przeznaczona dla dzieci od 10 lat. Jednak, jak to baśń, posiada więcej znaczeń, które będą mogły być odkryte przez dojrzałego Czytelnika, dlatego myślę, że będzie wspaniałą lekturą także dla nieco starszych.

Warto podkreślić, że książka Katarzyny Ryrych Łopianowe Pole zdobyła Nagrodę Polskiej Sekcji IBBY „Książka Roku 2017”.

Serdecznie gratuluję i tym bardziej polecam!

lopianowe-pole.0.1 Katarzyna Ryrych, Łopianowe Pole, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2017.

 

Nowa książka Biedronki!!!

Już w połowie listopada, podobnie jak w ubiegłym roku, nie mogłam się doczekać, kiedy poznam książkę stworzoną przez laureatów konkursu „Piórko. Nagroda Biedronki za książkę dla dzieci”. W tym roku już po raz trzeci Jeronimo Martins Polska S.A., właściciel sieci sklepów Biedronka, zorganizował konkurs skierowany do debiutujących autorów i ilustratorów, którego celem jest promowanie czytelnictwa wśród dzieci.

Zwycięska książka nosi tytuł Nieustraszony Strach i 27 listopada trafiła do sprzedaży w sieci sklepów Biedronka w cenie 9,99zł (sic!). Autorem tej opowieści jest Grzegorz Majchrowski, natomiast ilustracje stworzyła Maria Giemza. Serdecznie gratuluję obojgu Laureatom zwycięstwa, a zarazem bardzo udanego debiutu!    

Głównym bohaterem opowieści Nieustraszony Strach jest Strach na Wróble.

25371027_1608362005876183_408951689_o

Pewnego dnia wśród dojrzewającego w słońcu zboża został postawiony strach na wróble, aby stać się postrachem dla polnych ptaków, a w szczególności wróbli. Został zrobiony z patyków, słomy i starych ubrań, a kiedy namalowano mu twarz, ze zwykłego stracha, stał się jedynym w swoim rodzaju Strachem.

Strach cieszył się ze swojego położenia, bo bez przerwy mógł oglądać piękny świat. Jednak wraz z upływem czasu, Strach poczuł się bardzo samotny i pragnął spotkać kogoś, z kim mógłby rozmawiać. Co jakiś czas przylatywał do niego pewien ciekawski i wcale nieprzestraszony Wróbel, dlatego ośmielony Strach zaczął do niego mówić i wreszcie zaproponował, aby ptaszek zamieszkał w jego kapeluszu. W taki oto sposób Strach i Wróbel zaprzyjaźnili się, a na miłych pogawędkach upłynęło im lato, czas żniw, a potem jesień i zima. Wczesną wiosną, kiedy świat pokrywała jeszcze cienka warstwa śniegu, Strach z Wróblem zobaczyli małego ptaszka ze złamanym skrzydłem, który nie był w stanie nigdzie polecieć. Okazało się, że to jaskółka, zwiastująca rychłą wiosnę. Przyjaciele postanowili odnieść Jaskółkę do gniazda, gdzie czekały na nią pozostałe ptaki. W taki sposób zaczęła się niezwykła przygoda Stracha na Wróble. Ale w jaki sposób się skończy? Co spotka przyjaciół w czasie drogi? Czy wrócą na zbożowe pole?

25371275_1608361972542853_1515213536_o

Nieustraszony Strach to prosta, a zarazem bardzo ładna opowieść. To wzruszająca, mądra historia o przyjaźni i dobroci, która kończy się w bardzo zaskakujący sposób! Książka została napisana pięknym, literackim, starannie dopracowanym językiem.

Przygody słomianego Stracha uzupełniają proste, rozbudzające wyobraźnię, ilustracje, które świetnie pokazują paletę emocji bohaterów. Mienią się pastelowymi barwami, które według mnie wyrażają odrobinę tęsknoty i melancholii.

Książka jest przeznaczona dla dzieci od 4 roku życia. Jest znakomitym pomysłem na wartościowy prezent.

Bardzo serdecznie polecam!

25383119_1608364419209275_1256030606_o Grzegorz Majchrowski, Nieustraszony Strach, Wydawnictwo Zielona Sowa: Warszawa 2017.

 

Ptasia trylogia Pana Poety w komplecie

Początkiem września na księgarskie półki trafiła trzecia część ptasiej trylogii Pana Poety, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i Spółka. Kruk, co kracze pokrakanie to najnowsza książka, która obok Kury, co tyła na diecie i Wróbla, co oćwierkał sąsiadów stanowi serię opowiastek o samoakceptacji i tolerancji dedykowaną przedszkolakom.

Pewien bardzo czarny kruk wstał w wyśmienitym humorze i od samego rana zaczął gadać, a raczej krakać. Krakał pod prysznicem, przy jedzeniu, na spacerze, przy herbacie, a właściwie to wszędzie. Z pewnością przekazywał same ważne informacje, ale brzmiały one pokracznie, albo raczej POKRAKANIE. Co zrobić, aby zrozumieć kruczą mowę?! Jest wyjście z tej patowej sytuacji! Po pierwsze należy chcieć, a po drugie… uczyć się języków obcych.

22768104_1561358193909898_61298699_o

Kruk, co kracze pokrakanie to zabawny, rymowany wiersz o potrzebie uczenia się języków obcych, ale również o chęci porozumiewania się z innymi ludźmi, z którymi nie jest nam koniecznie po drodze.

Atutem utworów stworzonych przez Pana Poetę jest współczesny język, jasny przekaz, dowcipny styl oraz teraźniejsze, znane dzieciom z własnych domowych podwórek, problemy. Jestem przekonana, że przedszkolaki pokochają tę ptasią trylogię.

22768232_1561358173909900_1678700887_o

Opowiastka o kruku oraz pozostałe książki Pana Poety zostały świetnie zilustrowane przez Joannę Młynarczyk. Obrazki są kolorowe, staranne, pełne szczegółów, stworzone z dużą dozą dystansu do życia i bardzo dowcipne. Wraz z tekstem tworzą zwartą i spójną całość. W książce o kruku na kilku ilustracjach zostały ukryte flagi różnych państw, co można wykorzystać do fantastycznych zabaw z przedszkolakami podczas wspólnej lektury.

Polecam!

krukPan Poeta, Kruk, co kracze pokrakanie, Wydawnictwo Prószyński i S-ka: Warszawa 2017.