Tag Archive | przedszkolaki

Dzień (bez) ojca

Peter Carnavas jest znany z tego, że w jego książkach znajduje się bardzo mało słów i są one przy tym ogromnie treściwe! Do tej pory nakładem gdańskiego Wydawnictwa Adamada ukazało się pięć opowieści tego autora. Najnowsza książka pt. Ważne rzeczy porusza szczególnie istotny temat, a mianowicie stratę ojca.

Mały Krzyś mieszka z mamą, która potrafi robić wszystko: przygotowuje posiłki, czyta książki, a nawet maluje domy i buduje miasta. Musi robić to wszystko, bo taty Krzysia zabrakło. Nie ma go już w ich życiu. Zostały natomiast jego rzeczy, stare, niepotrzebne przedmioty: kapcie, kubek, instrumenty czy wyliniały kapelusz. Mama chciałaby zapomnieć, dlatego podejmuje męską decyzję: stare rzeczy należy wynieść i pozbyć się ich. Krzysiu pomaga mamie, ale w głębi serca nie chce zapomnieć, on chce pamiętać. W dziwny sposób rzeczy po tacie powoli wracają do domu…

31960791_1752682668110782_7612221648258727936_n

Ważne rzeczy to niezwykła, pełna emocji opowieść o stracie ojca. Ta ogromna utrata może być spowodowana bezpowrotną śmiercią, ale również wyprowadzką z powodu rozwodu, opuszczeniem dziecka czy długim (przedłużającym się) wyjazdem. Peter Carnavas w bardzo prosty i przystępny dla małego Czytelnika sposób pokazuje dramat małego dziecka, ale z drugiej strony chęć pamięci o rodzicu. W książce zostały zestawione uczucia oraz pragnienia dorosłego (opuszczonej żony) oraz dziecka. Chęć zapomnienia, a więc pozbycia się rzeczy, kontra usilne zachowanie w pamięci postaci ojca chociaż poprzez zachowania przedmiotów, których używał.

Ta książka może być niezwykle ważna jako pomoc w przeżywaniu żałoby przez małego człowieka. Można ją także wykorzystać do rozmów z dziećmi o stracie, nie tylko ojca, ale również innych bliskich osób.

Peter Carnavas pisze, ale również ilustruje swoje książki, stąd ich komplementarność. Dzięki temu tę książkę można również opowiadać, zamiast czytać. To dziecko może być jej narratorem i opisywać swoją stratę, swoje uczucia i pragnienia, a dzięki temu przepracowując swoją żałobę.

Bardzo polecam!

wazne-rzeczy.1 Peter Carnavas, Ważne rzeczy, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2018.

Reklamy

Nie mam co na siebie włożyć!

„Nie mam co na siebie włożyć!” – te popularne słowa prawdopodobnie przynajmniej raz w życiu padły z ust każdej kobiety. O ile czasem zdarza się, że są one prawdą, o tyle w większości przypadków to mocno naciągane sformułowanie. Bądźmy szczerzy, każdy (nie tylko kobiety) chce dobrze i elegancko się prezentować, ale jeśli nasz wygląd spędza nam sen z powiek, to warto się zastanowić czy nie przegapimy w życiu czegoś ważniejszego…

W połowie stycznia ukazała się czwarta książka Pana Poety pt. Kaczka, co przebrała miarkę, w której autor wziął na tapetę właśnie zbytnią strojność, która przeradza się w próżność.

27496640_1655250277854022_806602417_n

Pewna kaczka lubiła się stroić, ba, uwielbiała przymierzać nowe piórka i kupować nowe suknie, dlatego całe dnie spędzała przed lustrem. Kiedy przystojny kaczor zaprosił ją na randkę, nie była w stanie zdecydować się, które ubranie będzie najwłaściwsze…  Przymierzała, wybierała, konsultowała się i w dalszym ciągu nie była pewna w czym będzie najpiękniejsza. Kiedy z pomocą przyszły łabędzie, było już niestety za późno…

Kaczka, co przebrała miarkę to kolejna książka Pana Poety w serii o ptasich bohaterach, w których autor w dowcipny sposób przedstawia negatywne cechy ludzkie, wyśmiewając je i pokazując ich przykre konsekwencje. Według mnie opowiastka o kaczce i jej próżności jest najlepszą i najzabawniejszą do tej pory wydaną książką Pana Poety!

27605817_1655250197854030_343024441_o

Wierszyki Pana Poety zostały bardzo starannie wydane nakładem Wydawnictwa Prószyński i Spółka. Barwne, bogate w szczegóły, a przy tym wesołe ilustracje namalowała do nich Joanna Młynarczyk.

Książka o kaczce, a także pozostałych ptasich bohaterach, jest przeznaczona dla dzieci od 3 roku życia, ale będzie świetną lekturą także dla dzieci w młodszym wieku szkolnym, a nawet dorosłych. Czytelnik w każdym przedziale wiekowym znajdzie w tych historyjkach coś dla siebie.

Bardzo polecam!

kaczka.co.przebrala.miarkePan Poeta, Kaczka, co przebrała miarkę, Wydawnictwo Prószyński i S-ka: Warszawa 2018.

Nowa książka Biedronki!!!

Już w połowie listopada, podobnie jak w ubiegłym roku, nie mogłam się doczekać, kiedy poznam książkę stworzoną przez laureatów konkursu „Piórko. Nagroda Biedronki za książkę dla dzieci”. W tym roku już po raz trzeci Jeronimo Martins Polska S.A., właściciel sieci sklepów Biedronka, zorganizował konkurs skierowany do debiutujących autorów i ilustratorów, którego celem jest promowanie czytelnictwa wśród dzieci.

Zwycięska książka nosi tytuł Nieustraszony Strach i 27 listopada trafiła do sprzedaży w sieci sklepów Biedronka w cenie 9,99zł (sic!). Autorem tej opowieści jest Grzegorz Majchrowski, natomiast ilustracje stworzyła Maria Giemza. Serdecznie gratuluję obojgu Laureatom zwycięstwa, a zarazem bardzo udanego debiutu!    

Głównym bohaterem opowieści Nieustraszony Strach jest Strach na Wróble.

25371027_1608362005876183_408951689_o

Pewnego dnia wśród dojrzewającego w słońcu zboża został postawiony strach na wróble, aby stać się postrachem dla polnych ptaków, a w szczególności wróbli. Został zrobiony z patyków, słomy i starych ubrań, a kiedy namalowano mu twarz, ze zwykłego stracha, stał się jedynym w swoim rodzaju Strachem.

Strach cieszył się ze swojego położenia, bo bez przerwy mógł oglądać piękny świat. Jednak wraz z upływem czasu, Strach poczuł się bardzo samotny i pragnął spotkać kogoś, z kim mógłby rozmawiać. Co jakiś czas przylatywał do niego pewien ciekawski i wcale nieprzestraszony Wróbel, dlatego ośmielony Strach zaczął do niego mówić i wreszcie zaproponował, aby ptaszek zamieszkał w jego kapeluszu. W taki oto sposób Strach i Wróbel zaprzyjaźnili się, a na miłych pogawędkach upłynęło im lato, czas żniw, a potem jesień i zima. Wczesną wiosną, kiedy świat pokrywała jeszcze cienka warstwa śniegu, Strach z Wróblem zobaczyli małego ptaszka ze złamanym skrzydłem, który nie był w stanie nigdzie polecieć. Okazało się, że to jaskółka, zwiastująca rychłą wiosnę. Przyjaciele postanowili odnieść Jaskółkę do gniazda, gdzie czekały na nią pozostałe ptaki. W taki sposób zaczęła się niezwykła przygoda Stracha na Wróble. Ale w jaki sposób się skończy? Co spotka przyjaciół w czasie drogi? Czy wrócą na zbożowe pole?

25371275_1608361972542853_1515213536_o

Nieustraszony Strach to prosta, a zarazem bardzo ładna opowieść. To wzruszająca, mądra historia o przyjaźni i dobroci, która kończy się w bardzo zaskakujący sposób! Książka została napisana pięknym, literackim, starannie dopracowanym językiem.

Przygody słomianego Stracha uzupełniają proste, rozbudzające wyobraźnię, ilustracje, które świetnie pokazują paletę emocji bohaterów. Mienią się pastelowymi barwami, które według mnie wyrażają odrobinę tęsknoty i melancholii.

Książka jest przeznaczona dla dzieci od 4 roku życia. Jest znakomitym pomysłem na wartościowy prezent.

Bardzo serdecznie polecam!

25383119_1608364419209275_1256030606_o Grzegorz Majchrowski, Nieustraszony Strach, Wydawnictwo Zielona Sowa: Warszawa 2017.

 

Chwilo trwaj – opowiadania dla przedszkolaka

14 września nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka ukazał się debiut literacki Antoniny Krzysztoń: pieśniarki, kompozytorki i autorki tekstów. Książka nosi tytuł Przeźroczysty chłopiec i jest ona dedykowana dzieciom od około 5 roku życia.

Głównym bohaterem i zarazem narratorem opowieści jest sześcioletni Franek, który uczęszcza do zerówki w przedszkolu. Historyjki są ułożone w sposób chronologiczny od września poprzez cały rok szkolny, kończąc na rozpoczynających się wakacjach. Chłopiec opowiada o pierwszych przyjaźniach (i miłościach) w przedszkolu, o inności i niepełnosprawności, a zarazem pełnowartościowości dzieci, o wycieczkach, wreszcie o codziennych, (nie)zwyczajnych dniach w przedszkolu, o świętach Bożego Narodzenia i Wielkanocy, a także o sytuacji domowej. Franek dzieli się z małymi Czytelnikami małymi-wielkimi i rzeczywiście poważnymi problemami swoimi i innych dzieci, takimi jak: zazdrość o kolegów, rozwód rodziców, wyjazd rodzica za pracą za granicę czy śmierć dziadka.

23770324_1586189634760087_735573040_o

Przeźroczysty chłopiec to mądra książka dla starszych przedszkolaków, ale również… dla rodziców dzieci w wieku przedszkolnym. Jest ona szczególnie wartościowa, gdyż została napisana z perspektywy dziecka, jego wrażliwości, jego potrzeb i, co bardzo ważne, podkreślająca jego specyficzny, często zupełnie różny od dorosłego, odbiór rzeczywistości.

Za bardzo cenne uważam wprowadzenie bezpośrednich zwrotów do małego Czytelnika, tj. koleżko. Stosowanie pytań otwartych po wielu trudnych sytuacjach o uczucia dziecka czy prośba o przypomnienie sobie swoich reakcji w podobnych sytuacjach są kolejnym świetnym zabiegiem autorki.

Opowiadania Franka to proste, zabawne historyjki, uczące dzieci dystansu do świata i poczucia humoru. Z drugiej strony to także poważne opowieści, mówiące o trudnych sytuacjach z życia przedszkolaka i jeszcze trudniejszych emocjach, które targają dziećmi.

Książka Antoniny Krzysztoń jest świetna do czytania i rozmawiania zarówno w grupie przedszkolnej, jak i w domu z rodzicami. Może być kapitalną przedmową do rozmowy o uczuciach dziecka, jego problemach, troskach i radościach, a także tworzeniu zaufania i szczerości pomiędzy dzieckiem, a rodzicem lub innym bliskim dorosłym.

Wszystkie opowiadania pokazują jak w okresie przedszkolnym ważni zaczynają stawać się w życiu dziecka rówieśnicy, ale również jak bardzo ważni są bliscy dorośli (osoby znaczące w życiu dziecka), czyli rodzice, ale także dziadkowie czy w dalszej kolejności nauczyciele i wychowawcy.

23798717_1586189628093421_2113733539_o

Książkę zdobią i uzupełniają proste, jakby dziecięce ilustracje autorki, które zachęcają do wspólnego malowania (w jednym rozdziale jest nawet miejsce na pracę dziecka), a nawet kolorowania tych czarno białych obrazków.

Przeźroczysty chłopiec to rzeczywistość przedszkolaka z odrobiną magii! Polecam 🙂

Przezroczysty chłopiec Antonina Krzysztoń, Przeźroczysty chłopiec, Wydawnictwo Prószyński i S-ka: Warszawa 2017.

Przygody Wilka po raz ósmy!

Pewien bardzo nietypowy Wilk (bo o bardzo słabych nerwach, ale wspaniałym charakterze) podbił serca przedszkolaków. Wszystkie dzieci, którym czytałam i/lub kupiłam przygody Wilka, były zachwycone jego zabawnymi, a czasami nieprawdopodobnymi perypetiami. Na rynku wydawniczym, za sprawą Wydawnictwa Adamada, ukazało się aż osiem książek z tej serii. Do tej pory polecałam siedem przygód Wilka, dlatego teraz zapraszam na (jak do tej pory) ostatnią część. Opowieść O Wilku, który nie lubił chodzić na pewno przypadnie do gustu wszystkim rodzicom przedszkolaków, którzy kilka razy dziennie słyszą od swoich pociech: nie chce mi się chodzić, bolą mnie nogi itp. Ta zabawna, dowcipna historia pozwoli wszystkim dzieciom docenić ich… nogi!

o-wilku-ktoy-nie-lubil-chodzic.0.3

Wilk wraz z paczką swoich przyjaciół bawił się i dokazywał w lesie. Jednak zabawa okazała się tak intensywna i męcząca, że Wilczek wykorzystał całą swoją energię. Po powrocie do domu stwierdził, że chodzenie na piechotę jest zbyt nużące, dlatego od tej pory przestaje chodzić! Będzie poruszał się za pomocą któregoś ze środków transportu, przecież jest ich tak wiele! I tak od stycznia jeździł na rowerze, na nartach, samochodem, pociągiem, traktorem, a nawet latał samolotem i pływał statkiem. W grudniu stwierdził, że ze wszystkich pojazdów najbardziej pewne i bezpieczne są… jego nogi!

O Wilku, który nie lubił chodzić to kolejna książka o niezwykłym Wilku napisana przez Orianne Lallemand i zilustrowana przez Eleonore Thuillier. Ta seria to świetne opowiastki dla dzieci już od 2-3 roku życia. Są one wesołe, pouczające, pełne dowcipu i fantastycznie namalowane. Ilustracje są barwne, przyciągające wzrok, doskonale uzupełniające tekst i podobnie jak on, zostały stworzone z wielkim poczuciem humoru. Każda z przygód Wilka to opowieść z przymrużeniem oka, która rozwija poczucie humoru u przedszkolaków.

o-wilku-ktoy-nie-lubil-chodzic.0.7

Przygody Wilka to oprócz dobrej zabawy, także znakomita (bo mimowolna) nauka. W jednej z książek dzieci poznają kolory i dni tygodnia, w innej różne państwa i miasta, a historyjka O Wilku, który nie lubił chodzić pozwoli przedszkolakom na utrwalenie środków transportu oraz poznanie nazw miesięcy.

Polecam tę znakomitą serię!

o-wilku-ktoy-nie-lubil-chodzic.1 Orianne Lallemand, Eleonore Thuillier, O Wilku, który nie lubił chodzić, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2017.

Ptasia trylogia Pana Poety w komplecie

Początkiem września na księgarskie półki trafiła trzecia część ptasiej trylogii Pana Poety, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i Spółka. Kruk, co kracze pokrakanie to najnowsza książka, która obok Kury, co tyła na diecie i Wróbla, co oćwierkał sąsiadów stanowi serię opowiastek o samoakceptacji i tolerancji dedykowaną przedszkolakom.

Pewien bardzo czarny kruk wstał w wyśmienitym humorze i od samego rana zaczął gadać, a raczej krakać. Krakał pod prysznicem, przy jedzeniu, na spacerze, przy herbacie, a właściwie to wszędzie. Z pewnością przekazywał same ważne informacje, ale brzmiały one pokracznie, albo raczej POKRAKANIE. Co zrobić, aby zrozumieć kruczą mowę?! Jest wyjście z tej patowej sytuacji! Po pierwsze należy chcieć, a po drugie… uczyć się języków obcych.

22768104_1561358193909898_61298699_o

Kruk, co kracze pokrakanie to zabawny, rymowany wiersz o potrzebie uczenia się języków obcych, ale również o chęci porozumiewania się z innymi ludźmi, z którymi nie jest nam koniecznie po drodze.

Atutem utworów stworzonych przez Pana Poetę jest współczesny język, jasny przekaz, dowcipny styl oraz teraźniejsze, znane dzieciom z własnych domowych podwórek, problemy. Jestem przekonana, że przedszkolaki pokochają tę ptasią trylogię.

22768232_1561358173909900_1678700887_o

Opowiastka o kruku oraz pozostałe książki Pana Poety zostały świetnie zilustrowane przez Joannę Młynarczyk. Obrazki są kolorowe, staranne, pełne szczegółów, stworzone z dużą dozą dystansu do życia i bardzo dowcipne. Wraz z tekstem tworzą zwartą i spójną całość. W książce o kruku na kilku ilustracjach zostały ukryte flagi różnych państw, co można wykorzystać do fantastycznych zabaw z przedszkolakami podczas wspólnej lektury.

Polecam!

krukPan Poeta, Kruk, co kracze pokrakanie, Wydawnictwo Prószyński i S-ka: Warszawa 2017.

O, kupa!

Pracując z dziećmi w przedszkolu ponad cztery lata, mogę śmiało powiedzieć (parafrazując Terencjusza), że wszystko, co ludzkie przestało być mi obce. Etap przedszkolny to czas, w którym dzieci bardzo mocno zaczynają interesować się swoim ciałem i jego budową. Do tego dochodzi również (szczególnie wzmacniająca się w grupie rówieśniczej) koncentracja na kupach, bąkach, moczu itp. Dlatego w życiu każdej nauczycielki przedszkola (i rodziców oczywiście) jest czas, kiedy na okrągło i namolnie słyszy rozmowy o fizjologii, śmiechy i ciągłe powtarzanie wyrazów związanych z wydalaniem.

W takich sytuacjach warto pokazywać dzieciom, że fizjologia, a zatem także i tak bardzo fascynujące wydalanie, jest rzeczą jak najbardziej naturalną i spotykaną przecież w świecie ludzi i zwierząt. Na przedszkolaków najlepszym sposobem jest rozmowa i zaspokojenie ciekawości, a wtedy dzieci uspokojone zdobytą wiedzą, przechodzą z nią do porządku dziennego i ich prowokowanie słownictwem umiera śmiercią naturalną.

Kilka lat temu nakładem Wydawnictwa Hokus-Pokus ukazała się świetna książka o kupie pt. O małym krecie, który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę. Pamiętam, że jeden z moich ówczesnych czterolatków nauczył się tej opowieści na pamięć (sic!), bo tak często prosił rodziców, aby mu ją czytali. A to znaczy, że temat jest pilny, naglący i warto w sposób merytoryczny, ale i dowcipny zaspokajać ciekawość przedszkolaków.

Są również dzieci, które mają problem z wypróżnianiem i które z różnych przyczyn powstrzymują wydalanie, dlatego warto czytać im książki, pokazujące, że nie jest to powód do wstydu, gdyż wydalanie to najbardziej naturalna rzecz na świecie.

22219346_1544195152292869_158892529_o

W połowie września nakładem Wydawnictwa Adamada ukazała się dowcipna książka znakomitego Guido van Genechtena. Ta historyjka to Wielki Konkurs Kup opowiadająca o pewnym niesamowitym królestwie, którym rządził lew Król Kupko I.

Król Kupko I jest pasjonatem kup i puszczania bąków. Zafascynowany wydalaniem, raz do roku urządza Wielki Konkurs Kup i z tego powodu wszystkie zwierzęta z całego królestwa chwalą się swoimi „dziełami”. Imię zwycięzcy zostaje wyryte na pamiątkowej tablicy. W tym roku Król Kupko wymyślił dodatkową trudność w konkursie: zwierzęta miały pochwalić się swoimi wytworami kupkowymi, ale miały je pokazać w ciekawych prezentacjach. Zwierzęta prześcigały się w pomysłach, aby wypaść jak najlepiej. Były więc kupki w pudełkach na ciastka, wieże z kupek, konstrukcje z kupek, a nawet prezentacja o śmiesznej nazwie „Kupeczki na kółeczkach” oraz wiele innych ciekawych pomysłów. Śmiechu i podziwiania prac było mnóstwo! Król Kupko miał trudny orzech do zgryzienia, ale wybrał zwycięzcę! Jego imię pojawiło się na pamiątkowej tablicy laureatów!

22279267_1544195142292870_919460591_o

Wielki Konkurs Kup to zabawna i bardzo pomysłowa, a przy tym niezwykle naturalistyczna książka Guido van Genechtena! Jak zwykle sam autor stworzył ilustracje do książki, dlatego moim zdaniem to właśnie obrazki są najwspanialszą częścią tej publikacji!

22219215_1544195135626204_1017860315_o

Dodatkową zaletą takich publikacji jest zdobywanie wiedzy o zwyczajach żywieniowych zwierząt i ich odchodach, po których można rozpoznawać poszczególne gatunki.

Polecam!

22243828_1544195188959532_1784036630_o Guido van Genechten, Wielki Konkurs Kup, Wydawnictwo Adamada: Gdańsk 2017.